Mjafton të hapësh rrjetet sociale dhe shihet një fenomen që po rritet çdo ditë. Në postime të ndryshme, shpesh edhe në postime të deputetëve, ministrave apo figurave publike, shfaqen komente që nuk ndalen vetëm te kritika e individëve, por shkojnë deri te fyerja e luftës së UÇK-së, dëshmorëve dhe familjeve që përfaqësojnë sakrificën për liri.
Ditëve të fundit janë vërejtur edhe komente fyese ndaj familjes Jashari, duke kaluar çdo kufi të debatit normal publik. Kjo ka ngritur një pyetje në opinion: kush po e shtyn këtë frymë dhe pse po ndodh kaq hapur?
Një pjesë e shpjegimit lidhet me zhvillimet e pasluftës. Disa nga komandantët dhe figurat e luftës morën poste në institucione, por më pas u përballën me akuza për korrupsion, keqpërdorim dhe largim nga idealet e luftës. Këto zhvillime kanë krijuar zhgënjim te qytetarët dhe kanë ndikuar në mënyrën si shihet e kaluara.
Por këtu duhet bërë një dallim i qartë: kritika ndaj individëve nuk është e njëjtë me fyerjen e luftës. Dështimet e pasluftës nuk e zbehin sakrificën e atyre që luftuan dhe ranë për lirinë e Kosovës.
Një tjetër debat që vazhdon të ngjallë reagime lidhet me atë se kush ishte në luftë dhe kush jo. Gjatë luftës, një pjesë e qytetarëve u larguan drejt Shqipërisë, Maqedonisë apo vendeve perëndimore, ndërsa mijëra të tjerë iu bashkuan UÇK-së dhe luftuan në terren.
Në këtë kontekst, ekziston mendimi se në qytetet e mëdha dhe në zona të ndryshme të Kosovës, shumë njerëz nuk iu përgjigjën luftës dhe nuk u përfshinë në të, por zgjodhën të largohen apo të qëndrojnë jashtë saj. Sot, sipas këtij këndvështrimi, shihet si paradoksale që disa nga zërat më të ashpër kundër luftës së UÇK-së vijnë pikërisht nga persona që nuk kanë marrë pjesë në të.
Kjo pikëpamje lidhet me debatin më të gjerë për mënyrën se si trajtohet historia e luftës dhe për dallimin mes atyre që luftuan në terren dhe atyre që nuk u përfshinë drejtpërdrejt në të.
Në qytetet e mëdha, gjatë kohës së luftës, shumë familje u larguan, ndërsa një pjesë e madhe e burrave dhe grave u gjendën në rrugë të ndryshme të shpërndarjes së popullsisë, brenda dhe jashtë vendit. Megjithatë, sot në debatet publike shihen edhe zëra që e sulmojnë ashpër luftën e UÇK-së, duke krijuar përshtypjen e një ndarjeje të thellë në mënyrën si po trajtohet historia e saj.
Në fund, çështja nuk është vetëm pse po kritikohet e kaluara, por pse po lejohet që fyerja të zëvendësojë debatin. Lufta e UÇK-së mbetet pjesë e historisë së Kosovës, ndërsa gabimet e pasluftës mbeten përgjegjësi politike që duhet trajtuar veçmas. Përzierja e këtyre dyjave po krijon konfuzion dhe tension të panevojshëm në shoqëri.
