Në një botë ku vlerat shpesh maten me paranë, pushtetin apo pamjen, mendimet e shkrimtarit gjerman Herman Hesse na ftojnë të ndalemi për një çast dhe të mendojmë: a është kjo rruga drejt lumturisë së vërtetë?
“Paraja nuk është asgjë, pushteti nuk është asgjë. Shumë njerëz i kanë të dyja, por sërish janë të palumtur”, shkruan Hesse. Dhe ka të drejtë. Në përditshmërinë tonë, nuk është e rrallë të shohim njerëz të pasur e të suksesshëm që ndihen bosh. As bukuria nuk është një garanci – ajo mund të të sigurojë vëmendje, por jo domosdoshmërisht paqe të brendshme. Shëndeti, edhe ai, është i rëndësishëm, por pa një shpirt të gjallë dhe një zemër të lidhur me ndjenja të sinqerta, mbetet thjesht një fakt fizik.
Hesse na kujton se lumturia nuk gjendet në shtëpi të mëdha, në llogari bankare, apo në trup të përkryer. Ajo gjendet te aftësia për të dashuruar, për të ndier, për të mos e shtypur atë që na bën njerëzorë. “Lumturia ka qenë gjithmonë aty ku dikush ka ditur të dojë, ku ka jetuar për ndjenjat e tij”, thotë ai.
Kjo është një thirrje për të kthyer sytë nga brenda. Të ushqejmë ndjenjat që kemi – dashurinë, butësinë, kurajën për të qenë të sinqertë – dhe të mos lejojmë që zhurma e botës të na bëjë të harrojmë thelbin.
Në fund, lumturia është aty ku është zemra.
