Pse u vonove kaq shumë?

featured
0
Shpërndaj

Shpërndaje këtë postim

ose kopjo linkun

Ditët sa vijnë e bëhen më të shkurtra,
shirat janë në udhë e sipër.
Dera ime, hapur dykanatash,
të priste ty.
Pse u vonove kaq shumë?
Në sofrën time, speca të gjelbër, kripë, bukë.
E piva gjysmën e verës
që mbloja për ty në një kanë,
i vetëm,
duke të pritur.
Pse u vonove kaq shumë?
E ja, ndër degë,
të ëmbla mjaltë,
frutat e arrira.
Do të binin në tokë pa u vjelë,
nëse ti do vonoheshe edhe pak.

Shqipërimi: Rielna Paja

Adresa juaj email s’do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme janë shënuar me një *

0/30 karaktere

Hyr

Hyni ose krijoni një llogari tani për të përfituar nga privilegjet e Gazetabruto.com, dhe plotësisht falas!

Hyr