Një djalë që ka ndjenja, por nuk guxon t’i shprehë, mund ta shikojë vajzën fshehurazi. Kur ajo e kap duke e shikuar, ai mund t’i largojë sytë menjëherë. Mund të bëhet nervoz kur ajo afrohet, të ndryshojë sjellje ose të mos dijë çfarë të thotë. Ndonjëherë mundohet të duket indiferent, sikur nuk i intereson, edhe pse brenda vetes mund të përjetojë emocione të forta.
Ai mund të kërkojë praninë e saj pa pasur një arsye të veçantë. Mund ta vërejë kur ajo ndryshon pamjen, kur qesh, kur është e mërzitur apo kur flet me dikë tjetër. Mund të dëshirojë t’i shkruajë, por ta fshijë mesazhin para se ta dërgojë, sepse nuk e di si do të reagojë ajo.
Por edhe vajza mund të jetë në të njëjtën situatë. Ajo mund ta pëlqejë, ta kërkojë me sy dhe të presë që ai të bëjë hapin e parë. Kështu, dy njerëz mund të kenë interes për njëri-tjetrin, por asnjëri të mos e marrë guximin për të folur.
Megjithatë, jo çdo shikim është dashuri dhe jo çdo heshtje fsheh ndjenja. Ndonjëherë duhet të shohim veprimet, jo vetëm të interpretojmë shenjat.
Në fund, dashuria nuk duhet të mbetet përgjithmonë një mister. Një shikim mund të zgjojë kureshtje, një buzëqeshje mund të japë shpresë, por janë sinqeriteti dhe guximi ato që i japin mundësi dy njerëzve të njihen vërtet.
