Më 17 shtator 1998, në një Prishtinë nën terrorin dhe represionin serb, u rrëmbye Xhavit Haziri.
Xhaviti nuk ishte një njeri i zakonshëm. Ishte veprimtar i çështjes kombëtare, ish i burgosur politik dhe pjesëtar i Këshillit për Mbrojtjen e të Drejtave dhe Lirive të Njeriut. Në atë kohë merrej edhe me dokumentimin e rasteve të arrestimeve dhe zhdukjeve të shqiptarëve.
Atë ditë, teksa po shkonte në punë, pranë Xhamisë së Llapit, dy persona të dyshuar si pjesëtarë të shërbimit sekret serb e ndaluan. Sipas dëshmive të publikuara, ata e futën me forcë në një Golf të bardhë dhe u larguan në drejtim të Medresesë së Prishtinës.
Pastaj Xhaviti u zhduk.
Familja e raportoi zhdukjen e tij më 21 shtator 1998. Që nga ajo ditë, fati i tij mbetet ende i pazbardhur. Nuk ka varr ku familja të mund të bëjë homazhe. Nuk ka një përgjigje përfundimtare se ku përfundoi. Ka vetëm dhimbjen e familjes dhe një prej shumë plagëve të luftës që ende kërkojnë drejtësi.
Xhavit Haziri ishte një nga ata njerëz që e paguan shtrenjtë angazhimin për lirinë e Kosovës. Kishte kaluar burgjet jugosllave, kishte vazhduar veprimtarinë politike dhe nuk ishte larguar nga detyra e tij edhe në ditët më të rënda të luftës.
Rrëmbimi i tij në zemër të Prishtinës tregon edhe një herë se sa e ashpër ishte makina represive serbe ndaj shqiptarëve në Kosovë.
Sot, emri i Xhavit Hazirit është i lidhur me historinë e rezistencës shqiptare dhe me mijëra familje që ende kërkojnë të vërtetën për të zhdukurit e luftës.
28 vjet kanë kaluar. Xhavit Haziri ende nuk ka një varr. Familja ende pret përgjigje.
Drejtësia nuk është vetëm të kujtosh emrin e tij. Drejtësia është të zbardhet fati i tij.
Xhavit Haziri, i rrëmbyer më 17 shtator 1998.
I zhdukur, por jo i harruar.
I përjetshëm kujtimi për Xhavitin dhe të gjithë dëshmorët e Atdheut!
Baki Shala
